Γεώργιος Δυοβουνιώτης

Πατέρας του ήταν ο καπετάνιος Ιωάννης, τον οποίο διαδέχτηκε ο Γεώργιος το έτος 1814.

Με την έναρξη της επανάστασης συνεννοήθηκε με τους άλλους καπεταναίους και ξεκίνησε τον αγώνα στις επαρχίες Φθιώτιδας και Λοκρίδας, παίρνοντας ενεργητικότατο μέρος σε όλες τις σημαντικές μάχες, ιδίως στην Αράχωβα και στην Πέτρα. Πήρε μέρος στη νικητήρια Μάχη των Βασιλικών Φθιώτιδας (26 Αυγούστου 1821), όπου και αρίστευσε και κατέκτησε το αξίωμα του Στρατηγού.

Ακολούθησε αργότερα τους Καραϊσκάκη, Υψηλάντη, Πανουριά, Κριεζιώτη, Γκούρα, Ρούκη, Μαμούρη, Κομνά Τράκα και άλλους σημαντικούς οπλαρχηγούς. Στον τακτικό στρατό κατατάχτηκε με βαθμό χιλίαρχου. Επί Όθωνα έγινε αντισυνταγματάρχης της Εθνοφυλακής και συνταγματάρχης, το 1844 δε υποστράτηγος. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1843, εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Α’ Εθνική Συνέλευση. Το 1862 εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β’ Εθνική Συνέλευση του 1862. Επί Γεωργίου Α’ διορίστηκε επίτιμος υπασπιστής. Εκτός από πληρεξούσιος, είχε εκλεγεί βουλευτής και το έτος 1851 Γερουσιαστής. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1880.

Πηγή: Wikipedia