Κερασιά

Η Κερασιά βρίσκεται  Β.Δ. της πρώην επαρχίας Δωρίδας του Νομού Φωκίδας σε απόσταση 52 χιλιομέτρων από το  Λιδωρίκι  έδρα  του Δήμου Δωρίδος και 95 χιλιόμετρων από την Άμφισσα,  σε υψόμετρο 1.250 περίπου μέτρων, κτισμένη στη μεσημβρινή πλαγιά χαμηλής οροσειράς δυτικά των Βαρδουσίων, με απεριόριστη θέα στις πηγές των παραποτάμων του Εύηνου (Φίδαρη) και ξέμακρα στα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας. Πλαισιώνεται από πυκνά ελατοδάση και τα σπίτια της ξεπροβάλουν μέσα από οπωροφόρα δένδρα και καταπράσινους κήπους που ποτίζει από το κεφαλάρι του χωριού η πηγή «Μπούκουρη».

Η ιστορία του χωριού που χάνεται στα βάθη των αιώνων, δεν έχει  ερευνηθεί πλήρως ή έστω κατ΄ ελάχιστον. Διάφορα ευρήματα όμως μαρτυρούν την ύπαρξή του. Παλαιά νεκροταφεία, υδρευτικά έργα, κεραμοποιείο, συλημένοι τάφοι, πήλινα ευρήματα, κ.λ.π. Διηγήσεις παλαιότερων ιστορούν Ενετούς στην Παλιά Κερασιά,  όπως τον πύργο του Γερακάρη που έχτισε το 1694 μ.Χ. ο εξωμότης (αρνησίθρησκος) Μπέης της Μάνης Λυμπεράκης Γερακάρης και εξ΄ αυτού του λόγου υπάρχει το τοπωνύμιο «Γερακάρη» κ.α.     

Το χωριό που παλιότερα ήταν οικισμός και ονομαζόταν «Σουρούστι» και μετονομάσθηκε το 1928 σε κοινότητα Κερασέων, δημιουργήθηκε από τους αυτόχθονες κατοίκους και από τους κατοίκους των οικισμών  που αρχικά ήταν διάσπαρτοι σε διάφορες τοποθεσίες της περιοχής. Ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να διακρίνει ίχνη των οικισμών αυτών στην Παλιά Κερασιά, στο Βλαχοβούνι, στα Παληοχώρια, στον Σκιαδά κ.ά. Ο οικισμός του Σουρουστίου πιθανότατα έχει τις ρίζες του στην Ελληνιστική εποχή και την συνέχειά της στη Βυζαντινή. Το όνομα του οικισμού Σουρούστι μας γίνεται γνωστό από το 1700 και μετά. Την περίοδο 1700-1800 εποίκησαν (εγκαταστάθηκαν) και άλλες εννέα (9) οικογένειες. Αυτές μετακινήθηκαν από άλλους διαλυμένους οικισμούς, από γειτονικά χωριά ή από την Ήπειρο πιεζόμενοι από το καθεστώς των Τούρκων και ιδιαίτερα του Αλή Πασά.

Οι κάτοικοί του πήραν μέρος σε όλους τους εθνικούς αγώνες από τα παλιά χρόνια ως τα πρόσφατα και δεν είναι λίγα τα θύματα στο βωμό των αγώνων αυτών. Από τη Κερασιά έλκει την καταγωγή του  ο οπλαρχηγός του 1821 Γιάννης Φαρμάκης (Φουσέκης) και συγκεκριμένα ο παππούς του, Γιάννης Φουσέκης, κατοικούσε στην Κερασιά (Παλιά Κερασιά).

Κύρια ασχολία των κατοίκων, όταν ήταν στις δόξες του, ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Σημαντικές και οι δύο ασχολίες αφού μέχρι πρότινος η παραγωγή τους  έφθανε στα όρια της εξαγωγής. Οι ονομαστές για την νοστιμάδα τους Κερασιώτικες πατάτες κάλυπταν μέγα μέρος των αναγκών της επαρχίας. Σήμερα κτηνοτροφία ουσιαστικά δεν υφίσταται ενώ η γεωργία καλύπτει μόνο υποτυπώδεις προσωπικές ανάγκες.

Ο αμφιθεατρικός ξενώνας, η επιβλητική λιθόκτιστη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη πλατεία του χωριού, το μνημείο των Ηρώων, τα πάμπολλα γραφικά εξωκλήσια, οι άφθονες πηγές του, τα παραδοσιακά σπίτια, το πολύ υγιεινό κλίμα και το εξαιρετικής ομορφιάς τοπίο που θα συναγωνιζόταν τα ωραιότερα Ελβετικά, είναι μερικά από τα γνωρίσματα που συνθέτουν τη φυσιογνωμία του χωριού.

Πηγή: Σύλλογος Κερασιωτών